9 september 2026
Wat doet een AI-hardloopcoach nu écht?
De zondag stierf bij de fietstunnel. Een coach verandert dinsdag, geen chat die je feliciteert.
Maandagochtend, trein naar Rotterdam, en de zondag zat nog in mijn benen. Niet van het lopen. Van het omdraaien. Ik was bij de fietstunnel gekeerd, wind van het water, kuit die al sinds vrijdag mopperde, en het laatste stuk naar huis gewandeld met het horloge nog aan. Dom. Wel eerlijk.
Thuis had ik iets opengemaakt dat zich coach noemt. Wat terugkwam had voor een vreemde geschreven kunnen zijn. Luister naar je lichaam. Consistentie boven perfectie. Tot dinsdag. Het tempo stond er nog, op hetzelfde getal, alsof de tunnel niet had plaatsgevonden.
Die alinea is geen coaching. Het is een toon.
Wat ik wilde was saaier dan een chat. Ik ben Rico, ik heb Runapt opgezet, en dit is waarom: de week moet bewegen, niet de toon. De gemiste loop blijft gemist. Je betaalt hem niet terug op donderdag omdat er een gat in de kalender zat. De VDOT-tempo's op wat er nog van de week over is mogen schuiven, want een zondag die niet is gebeurd is informatie, geen schuld. Herstel kijkt naar de kuit, de slaap, de belasting die je echt hebt opgebouwd, en schrijft de rest van de week opnieuw. De lange duurloop wordt niet op een hersteldag geplakt omdat een vakje leeg was.
Dat is de hele baan, als "AI-hardloopcoach" iets moet betekenen. Geen gesprek over hardlopen. Een volgende training die anders is omdat deze anders was.
Een chat kan nog steeds uitleggen wat een tempo is. Prima, vaak ook goed. Hij weet niet dat je bent omgedraaid. Hij kan donderdag niet naar beneden trekken. Is morgen identiek, wat je hem ook vertelt, dan heb je een zoekvak met betere manieren gekocht. Schuift het schema en zegt niemand waarom, dan is dat de andere mislukking. Stille herschikkingen voelen slim tot je bij de deur staat en niet weet welk deel van de week zojuist heeft gelogen.
Ik overruled hem nog steeds. Afgelopen maart had de notitie me laten lopen, en ik deed het niet. Dezelfde kuit, al aan het woord sinds de trein terug. Pijn wint. De app krijgt geen stem over die stap. Wat hij wel krijgt is de ochtend erna: één duidelijke training voordat ik de deur uitga. Wat, hoe snel, en dan ga ik. Geen menu van manieren om de kilometers terug te winnen.
Als je etiketten aan het vergelijken bent, laat het etiket. Vraag wat er met dinsdag gebeurt als zondag een wandeling was. Daar heb ik de eerste versie omheen gebouwd.
Er is nog een teken, en dat zit niet in de chat. Een loop die wél is gebeurd, en scheef. Je hield het tempo, en de notitie erna mag zeggen dat de dag zwaarder was dan de split. Een net gemiddelde kan nog steeds een gevecht zijn als de wind op de polder het halve werk deed. Bewaart het systeem alleen de afstand, dan blijft dinsdag hetzelfde vakje. Dat rondje heb ik jaren gezien, ook in mijn eigen logboek voordat ik dit bouwde. De kilometers zagen er goed uit. De week niet.
Mijn test is klein. Vertel het iets waars en onhandigs, en kijk niet naar de zin die het over je schreef. Kijk naar woensdag. Is woensdag anders, en kun je zien waarom, dan is er een coach. Anders is er gezelschap, en een kalender die zich nergens iets van aantrekt.